Şu yaşımda varoluşsal korkularla mı uğraşayım?
Evet, altıma sıçıyorum korkudan ama daha hayatın anlamını düşünemeden, “Seneye mezun olucam, neler oluyor?!” telaşı yüzünden. Bir sürü şeyi ıskaladım, çok eksiğim kaldı arkamda. Güzel şarkılar dinledim; onları insanlara övdüm, az kitap okudum; okumayanları eleştirdim, okuduklarını da eleştirdim, bir miktar film izledim, festivallere gittim; ordakilere imrendim, anlamını bilmediğim kelimeleri ödünç aldım, aşık olmadım, insanlara ilişkileri için tavsiyelerde bulundum, ders çalıştım, bir kaç kere sarhoş oldum, bazen dans ettim, otobüse koştum, spor yapmadım, sabahlamam gerektiğinde uyudum; çok uyudum, hep kaçmak istedim; cesaretli olamadım, az heyecanlandım, az ağladım, az hissettim, çok plan yaptım; uygulayamadım, çok güldüm. Pek özlemedim, az hayal kurdum. Çok korktum, çok ve çok bekledim.
